ترنم یک عشق ابدی

من و بابام داشتيم در بيرون شهرمان گردش مي كرديم. به نزديك باغ وحش رسيديم. يك شير ديديم كه توي يك قفس مخصوص بود. قفس شير را آنجا گذاشته بودند تا بيايند و آ نرا با اتومبيل مخصوص به باغ وحش ببرند. من و بابام از شيري كه توي قفس بود نمي ترسيديم. رفتيم جلو و سربه سر شير گذاشتيم. شير هم از ما خيلي خوشش آمده بود. ادا در مي آورد و ما را مي خنداند. كمي بعد، مردي كه سوار يك تراكتور بود از راه رسيد. همه حواسش به ما بود و جلوش را نمي ديد. ناگهان تراكتورش با قفس شير تصادف كرد. قفس شكست و شير از توي آن پريد بيرون. من و بابام ديگر از شيري كه توي قفس نبود مي ترسيديم. پا گذاشتيم به فرار. شير هم دنبال ما مي دويد. به يكي از خيابانهاي شهر رسي...

بهار بود. نهال سيبي كه بابام آخر زمستان در باغچه خانه مان كاشته بود پر از جوانه شده بود. يك روز از بابام پرسيدم: اين درخت زودتر قد مي كشد يا من؟ بابام گفت: اگر يك سال صبر كني، خودت مي فهمي. آن وقت، بابام چكش و يك ميخ بزرگ برداشت. با هم به كنار درخت رفتيم. من كنار درخت ايستادم. بابام قد مرا اندازه گرفت و درست بالاي سرم، ميخ را با چكش به درخت كوبيد. بهار و تابستان و پاييز و زمستان گذشت و باز هم بهار آمد. در يكي از روزهاي بهار، باز بابام يك ميخ و چكش برداشت و گفت: يك سال گذشته است. حالا مي رويم تا ببينيم تو زودتر قد كشيده اي يا درخت! من و بابام به كنار همان درخت رفتيم. من كنار درخت ايستادم. ولي، هر چه كردم، سرم ب...

نمي دانم چرا بعضي از اين بزرگترها براي بچه ها اسباب بازيهاي بد و خطرناك درست مي كنند! يكي از اين اسباب بازيها هم يك جور سيگار آتشبازي بود كه من يكي از آنها را خريده بودم. كار بد من هم اين بود كه آن سيگار آتشبازي را بردم و به بابام دادم. بابام داشت روزنامه مي خواند. سيگار را گرفت. آن را آتش زد و مشغول كشيدن سيگار شد. من هم همان جا نشستم تا ببينم كه صداي آتشبازي سيگار چه وقت بلند مي شود. چيزي نگذشت كه سيگار، مثل فشفشه، شروع كرد به فش فش كردن. بعد هم، مثل ترقه، صداي ترسناك ترق ترق كردن آن بلند شد. من از سر و صداي سيگار خيلي لذت مي بردم. بابام هم آن قدر سرگرم خواندن روزنامه اش بود كه توجهي به سر و صداي سيگار نداشت. ناگه...

واقعيت‌ها همچون ماه، در تاريكي شبِ انكار مي‌درخشند. خورشيد يعني صداقت چشمان تو؛ آرزو يعني تسخير قلب تو؛ پيروزي يعني هر دوي آن. اي كاش پرواز نشاني از كوچ دوباره نبود. زيباترين لحظه زندگي‌ام زماني است كه از چشمان تو به دنيا مي‌نگرم. نفس عشق، بهاري است كه دل‌مرده را همچون بيدار شدن رُز آبي از خواب زمستاني احيا مي‌كند. امروز درهاي آسمان بر آرزوها گشوده شده است، پس دل‌ها‌يمان را بر ناز حق پيشكش كنيم. بهار از تو معنا مي‌گيرد و تابستان از تو وجود، پاييز از تو زيبايي را مي‌آموزد و زمستان راز حيات دوباره؛ اي فصل زندگي من. هر روز با نظرهاي رن...

-هرگاه عشق به پشت درب قلبت رسيد، آن را به توان پروردگار برسان و در زير راديكال دنيا جذر دوست داشتن را بگير، چرا كه بنده تنها وسيله‌اي بيش نيست. -بر ديوار دل، قاب عكسي از بهشت آويخته‌ام تا هميشه و هر روز به اميد آن سهم خود را از دنيا برگيرم. -بيا به زمان، قفلي از جنس صبر زنيم، شايد كه مشق عشق را رقم زنيم. -از ستاره‌ها به سوي مهتاب، پلكاني از جنس نور مي‌سازم تا راه زمين را گم نكنم. -مي‌خواهم دُر فيروزه‌اي ذهنم را از درياي موّاج هستي بستانم. -قلب تشنه من، تنها با نوشيدن نگاه خندان تو آرام مي‌گيرد. -هرگاه عشق به پشت درب قلبت رسيد، آن را به توان پروردگار برسان و در زير راديك...

و ناامید می شوی و گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست و بر آنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده ای اما خوب که نگاه کنی می بینی حتّی قطره ای از عشقت حتّی قطره ای هم هدر نرفته است خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش بر داشته و به حساب خود گذاشته است. و ناامید می شوی و گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست و بر آنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده ای اما خوب که نگاه کنی می بینی حتّی قطره ای از عشقت حتّی قطره ای هم هدر نرفته است خدا ...

•    هیچ روزی از امروز با ارزش تر نیست. •    بر زمین لجبازی پای مفشار که بد لغزنده است. •    عشق زائیده تنهائی است و تنهائی زائیده عشق. •    آن که امروز را از دست می دهد، فردا را نخواهد یافت. •    چنان باش که بتوانی به هر کس بگوئی، مثل من رفتار کن. •    برای هر کس زمان معینی وجود دارد که قابل انتقال نیست. •    در اندیشه آن چه کردی مباش، در اندیشه آن چه نکردی باش. •    هیچ روزی از امروز با ارزش تر نیست. •    بر زمین لجبازی ...

آن روز صبح، بابام تفنگش را برداشت و به من گفت: بيا برويم بيرون شهر. مي خواهم من هم ببينم شكار كردن چه لذتي دارد! راه افتاديم و رفتيم بيرون شهر. من عاقبت، پشت يك درخت، چشمم به يك خرگوش افتاد. آن را به بابام نشان دادم. بابام، مثل شكارچيها، لوله تفنگش را به طرف خرگوش دراز كرد و آن را نشانه گرفت. صداي تير بلند شد و خرگوش به هوا پريد و افتاد زمين. من و بابام بالاي سر خرگوش رفتيم. حيوان بيچاره مرده بود. خونش زمين را قرمز كرده بود. من خرگوش را برداشتم. از آنجا تا خانه من و بابام براي آن خرگوش بيچاره اشك مي ريختيم و غصه مي خورديم. هر دو از كاري كه كرده بوديم پشيمان بوديم. ...

بابام افسانه هايي درباره پري دريايي برايم گفته بود. شكل آن را هم در كتابهايم ديده بودم. خيلي دلم مي خواست يك روز هم خود پري دريايي را ببينم. آخر، شنيده بودم كه پري دريايي سر و تني مثل زن و، بي پا، دمي مثل دم ماهي دارد! تابستان بود. آن روز با بابام رفتيم كنار دريا. سوار قايقي شديم و رفتيم كمي در دريا گردش كنيم. توي قايق چاي درست كرديم. داشتيم چاي مي خورديم كه چشممان به دختري افتاد كه سرش را، كنار قايق ما، از آن بيرون آورده بود. بابام از او پرسيد: چاي ميل داريد؟ دختر تشكر كرد و گفت: بله! برايش يك فنجان چاي ريختم. ناگهان ديدم كه از كنار دختر يك دم ماهي از آب بيرون آمد. در همان وقت دختر به زير آب رفت. آن وقت بود كه به ي...